Մշակույթ
Շպրոտը երեք տարի անց վերադարձավ Հայաստան․ հին ու նոր երգեր, անկեղծություն և բեմից փոխանցվող մեծ էներգիա
Հոկտեմբերի 10-ին Շպրոտը կրկին կանգնեց հայ հանդիսատեսի առջև՝ երկար ընդմիջումից հետո ներկայանալով իր մենահամերգով։ Երեկոն առանձնանում էր ոչ միայն երգչուհու հայտնի կատարումներով, այլև նրա անմիջականությամբ, անկաշկանդ պահվածքով և երաժշտության միջոցով հանդիսատեսի հետ ընդհանուր տրամադրություն ստեղծելու կարողությամբ։
Շպրոտի վերադարձը Հայաստան սպասված հանդիպում էր նրանց համար, ովքեր տարիներ շարունակ հետևել են նրա ստեղծագործական ուղուն։ Մենահամերգը հնարավորություն տվեց կրկին լսելու նրա երգերը կենդանի կատարմամբ և տեսնելու արտիստին, որն իր բեմական կերպարով շարունակում է պահպանել սեփական անհատականությունը։
Երեկոյի ուշագրավ կողմերից մեկը երաժշտական ձևաչափն էր։ Շպրոտը կատարում էր իր երգերը՝ DJ-ի նվագակցության ներքո, իսկ երաժշտական ռիթմերը շուտով ներկաներին միավորեցին պարի շուրջ։ Մթնոլորտը չէր սահմանափակվում պարզապես երգերի ունկնդրմամբ․ մարդիկ ոտքի էին կանգնում, պարում և ազատորեն արտահայտում իրենց տրամադրությունը։ Այդ ամենը համերգին հաղորդում էր շարժունություն ու անկաշկանդ բնույթ։
Շպրոտի մասին խոսելիս դժվար է չանդրադառնալ նրա անմիջականությանը։ Բեմում նա ներկայանում է սեփական ոճով՝ առանց ավելորդ ձևականության և արհեստականորեն ստեղծված հեռավորության։ Նրա կերպարի մեջ առանձնահատուկ տեղ ունի անկեղծությունը, այն զգացողությունը, որ արտիստը փորձում է լինել ինքն իրեն հավատարիմ և չկորցնել իր անհատականությունը։
Երաժշտական ասպարեզում յուրաքանչյուր արտիստ ունի իր առանձնահատկությունը։ Ոմանք հանդիսատեսին գրավում են բեմական շքեղությամբ, մյուսները՝ ձայնային հնարավորություններով կամ կատարողական տեխնիկայով։ Շպրոտի դեպքում ուշադրություն է գրավում նրա ազատ ու անմիջական ներկայությունը, ինչպես նաև այն, որ նա չի սահմանափակվում միայն երգերը հերթականությամբ կատարելով․ նրա ելույթը միավորում է երաժշտությունը, շարժումն ու ընդհանուր տրամադրությունը։
Հենց այս բնականությունն էլ Շպրոտին հաղորդում է իրեն բնորոշ կերպար։ Նա փորձում է հանդիսատեսի հետ ստեղծել ոչ միայն բեմական, այլև մարդկային կապ, որտեղ կարևոր են երաժշտությունից ստացած զգացողություններն ու միասին անցկացրած պահերը։
Երեք տարվա ընդմիջումից հետո Հայաստան վերադառնալը Շպրոտի համար պարզապես հերթական ելույթ չէր։ Դա նաև հանդիպում էր հայրենիքի, սեփական լսարանի և այն երաժշտական հիշողությունների հետ, որոնք տարիների ընթացքում ձևավորվել են նրա երգերի շուրջ։
Հոկտեմբերի 10-ի երեկոն ևս մեկ անգամ ցույց տվեց, որ համերգի արժեքը միայն երգերի ցանկով կամ բեմական ձևավորմամբ չի սահմանափակվում։ Երբ երաժշտությունը մարդկանց ոտքի է կանգնեցնում, իսկ արտիստի ներկայությունը հաղորդում է ազատության և անկեղծության զգացում, ստեղծվում է մի միջավայր, որտեղ յուրաքանչյուրն իր ձևով դառնում է երեկոյի մասնակիցը։
Շպրոտի մենահամերգը հիշվեց կենդանի կատարումներով, DJ-ի ուղեկցությամբ հնչող ռիթմերով, պարով և, առաջին հերթին, արտիստի անմիջականությամբ։ Նրա վերադարձը Հայաստան առիթ դարձավ կրկին հանդիպելու երգչուհու հետ, որը բեմում ներկայանում է իր սեփական ոճով և շարունակում հավատարիմ մնալ իր անհատականությանը։
Երբեմն արտիստի ամենամեծ առանձնահատկությունը ոչ թե բեմում ստեղծած աղմուկն է, այլ այն, թե որքան բնական ու անկեղծ է նա մնում մարդկանց առջև։ Շպրոտի հոկտեմբերի 10-ի մենահամերգի գլխավոր տպավորություններից մեկը հենց այդ անմիջականությունն էր։